By december 21, 2014 11:58 pm Lees verder →

Acteer-talent bij Kunst en Vermaak Posterholt groeit naar hoog niveau; recensie Heksenhoaf

Roerdalen – De Heksehaof. Zo luidde de titel van het toneelstuk dat Kunst en Vermaak uit Posterholt dit jaar op de planken bracht. Liefst vier voorstellingen gingen van start in de Beuk.
Het toneelstuk speelde zich af in het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw, en behelsde de verwikkelingen rond de verkoop van een zogenaamde in dialect: “beheksde haof”, waardoor een makelaar goedkoper dan normaal de boerderij zou kunnen kopen.
Het werd een amusant stuk met allerlei intriges rond personen. Ook nu weer werden er Posterse elementen/lokaties in verweven.
Maar vooreerst: een compliment aan het adres van de buhnebouwers die dit jaar een voortreffelijk decor van een huiskamer in een boerenhoeve neergezet hebben, compleet met een opkamer en andere leuke antieke elementen. In de pauze heb ik een van die trouwe buhnebouwers – Jan Meijers – een compliment voor de uitvoering van dit jaar gemaakt.
En nu naar de voorstelling: de toneelspelers – er waren er dit jaar maar zeven nodig – verdienen allen een pluim. Opvallend vind ik dat het onderlinge niveau van de acteurs en actrices elk jaar meer en meer naar elkaar toe kruipt. Met andere woorden: het individuele acteerniveau blijft hoog en niemand is (meer) zwakker dan de ander. “Knecht” Hans Geraeds en “zoon” Job Derix doen qua acteerprestatie ondertussen niet meer onder voor de altijd hoog scorende Ger Roncken (om wiens
” hoaf ” het ging), evenals de immer uitstekend op dreef zijnde Henny Schmitz-Ridderbeks, die de heks kwam bezweren.
Ook Gertje Seegers als huishoudster etaleerde dit keer heel fraai haar acteertalenten. Tessa Reinders (verloofde Truusje) en “makelaar” Jeroen Clout zou ik tekort doen om die niet te noemen hier: ook hun acteerprestaties groeien meer en meer. Daar zorgt mede ook regisseuse Ina Toutenhoofd voor.

Was er dan niets wat ietwat tegen viel? Ja, maar daar waren de uitvoerenden niet verantwoordelijk voor: het inhoudelijke verhaal van het stuk was redelijk voorspelbaar; de lachspieren werden niet zo vaak aangesproken als bij voorgaande producties van Kunst en Vermaak. Bij mij althans.
Maar het zij hier nogmaals gezegd: dat deed niks af aan het acteerprestaties. Met de toeschouwers in zowat uitverkochte 4 voorstellingen, heb ik me prima geamuseerd. En…Kunst en Vermaak zou geen Kunst en Vermaak zijn wanneer ze geen primeur hadden dit jaar: er banjerde een heuse hond (Waus) rond in de boerenhoeve en dus op de bühne. Ook hij was goed in vorm!
Samengevat: het Posters toneel bezorgde menigeen ook dit keer weer enkele genoeglijke dialecttoneel-uurtjes: op naar de volgende uitvoering medio december 2015!
Jacques Biermans



Posted in: roerdalen