By april 5, 2012 7:18 am Lees verder →

Opinie : Het ‘zaegenen’ van Jos van Rey ( op 4 april 2012 ook verschenen op de opiniepagina Dagblad De Limburger)

Het is geen schande wanneer een politicus eens naast het potje piest. Hij is net een mens en fouten maken we allemaal. Alleen zijn er maar weinigen,die dat durven toe te geven. Doen ze dat wel is het vaak ook een les voor de toekomst.

Ik moest aan die levenswijsheid van mijn voormalige De Limburger-hoofdredacteur Nico Bergkamp zaliger denken, toen ik als journalist weer eens een precaire situatie met hem besprak, waarin een Midden-Limburgse politicus – een andere dan Jos van Rey thans – beland was vanwege het geworstel met het integriteitsbeginsel.

Actieve politici komen bijna altijd in conflict met een belangenverstrengeling etc. Ontegenzeggelijk. Want het relatienetwerk bij politici dijt, naarmate men actief is, uit en uit. En de verleiding om een graantje mee te pikken groeit alsmaar.

Het is echter de vraag hoe de betrokkenen – in dit geval dus ook Van Rey – daar dan mee omgaan. Wat kan nog net wel en wat kan net niet meer? Dat is meer dan een gevoelskwestie en heeft met de grenzen van de moraal te maken: wat voor de een nog acceptabel is, is dat voor de ander juist niet meer. Het is dan goed duidelijk aan te geven dat hij die afweging maakt om zo, zo rechtvaardig mogelijk te handelen. Dat toegeven en publiekelijk worstelen, is transparantie betrachten. En ’t is geen transparantie om eventjes te melden welke zaken spelen, zoals Van Rey kennelijk heeft gedaan, zonder dat er op wordt gereageerd . Formeel mag de melder dan wel gelijk hebben, maar moreel is het te simpel, te dun.

Wat had Van Rey dan wel moeten doen? De kwesties duidelijk aan kaarten en oprecht zijn zorgen en worsteling over het onderwerp moeten delen met zijn collega-bestuurderen. Hen de vraag moeten voor leggen hoe verder te handelen. In voorkomende gevallen zelfs niet alleen met zijn burgemeester en collegae-wethouders, maar zelfs met de hele gemeenteraad te bespreken. En daar bovenop eventueel nog visies van knappe bestuursrechterlijke koppen consulteren. Om zo in een totaal plaatje tot een goede verantwoording en beslissing te komen.

Op die manier – volledige transparantie met discussie – had Van Rey zichzelf een stuk, of misschien wel helemaal vrij gepleit. Nu is het daarvoor te laat: de kruik gaat zolang te water totdat hij breekt.

Ik heb er al eens eerder voor gepleit op mijn site www.roerdaljournaal.nl, toen de resultaten van het onderzoek Sorgdrager cs bekend werden, dat de Roermondse wethouders er het beste aan kunnen doen om van zetel te wisselen. Allen hebben immers de handelwijze Van Rey gesanctioneerd. Daarnaast werk het vaak louterend om eens heel wat anders te gaan doen. Gebeurt in het bedrijfsleven al sinds jaar en dag: toppers verkassen van plek soms al na 3 of 4 jaar.

Dat bij die wisselgedachte Van Rey’s (VVD-)fractiechef direct afwijzend reageert, is te voor de hand liggend. Allen willen immers de stad Roermond opstuwen in de vaart der volkeren. Want eerlijk is eerlijk: Van Rey heeft aan dat laatste cachet en impulsen gegeven, maar heeft daarbij wellicht “auch soms te zeer zichzelf gezaegend”, zoals dat in het dialect heet. Hij werd echter door niemand geremd en dat mogen ook alle andere Roermondse bestuurderen zich ten volle aanrekenen.

Posterholt, Jacques Biermans,
oud-journalist van De Limburger/Maas- en Roerbode
( en eindredacteur Roerdal Journaal)



Posted in: roerdalen, roermond