porn videos tube600.com xpornplease.com redtube.social porn600.me porn800.me watchfreepornsex.com tube300.me
By januari 29, 2020 12:00 pm Lees verder →

Roerdaljournaal.nl: Postert in de Tweede Wereldoorlog (deel 2) (Wist u… week 5 in 2020)

Postert in de Tweede Wereldoorlog (deel 2)

Wist u…

…dat in deel 2 van Postert in de Tweede Wereldoorlog richten de schijnwerpers zich op de grote veeroof en het antwoord op de vraag waarom de door de Duitsers in Posterholt gestationeerde Ortskommandant Müller steeds kwader werd. Dat had te maken met de razzia’s waarbij de schuilplaats ontdekt werd van onder meer de vier ondergedoken broers Janssen (van “Tinus vanne Sjmeed”).
…dat de oorlog in de Roerstreek grimmigere vormen aanneemt, blijkt in het najaar van 1944. In de nacht van 5 op 6 oktober is het onrustig in het dorp, zo noteert mère Gabriël in haar klooster-dagboek bij de zusters Ursulinen in Posterholt. Zij wordt met de mede-zusters tijdens het souper opgeschrikt doordat er in de buurt enkele bommen vallen.
…dat een dag later, op 7 oktober, wordt het vee door de Grüne Polizei massaal gevorderd en ter slachting over de grens gebracht. Koeien, ossen, schapen, runderen, ja zelfs onwillige varkens worden hondsbrutaal door de Duitsers uit de stallen gehaald en bijeen gedreven, zo meldt het dagboek.

…dat Maan Joosten van hoeve De Triest (destijds de “Vlorper” verzetscentrale) in Vlodrop in 1984 in dit blad al schreef over deze veeroof, die veel ontzetting teweeg bracht. Behalve de vee-diefstallen – aldus Joosten – “ligt ook alle werk stil, de melkfabriek werkt niet meer, boeren moeten zelf karnen, slachten en ze helpen de burgers. Mannen ziet men niet meer op straat; overal worden stellingen gegraven, mijnen gelegd, bomen “gesprengt” enz. De “Grunen” schreeuwen bevelen en slaan het zwalkend vee met hout: zij drijven de grote kudde over de weg naar de grens, waarbij de beesten luid brullen, en door elkaar lopen; ze vertrappen tuinen en proberen terug te keren”.
…dat Joosten vervolgt: “…mannen, wit van ergernis en in machteloze woede, moeten toekijken en vrouwen omringd door kinderen, janken en schreeuwen dat het laatste stukje kapitaal uit hun huizen is geroofd. Als de duisternis invalt, zit menig gezin verslagen rond de tafel. Met stille getuigen: een zacht wenende vrouw, huilende kinderen en een…lege stal! Ook zijn ter plekke beesten geslacht en aan bomen gehangen: liever dood dan aan de Duitsers geven…Later wordt gezamenlijk door de inwoners schoongemaakt, gebraden en het vlees verdeeld: zo is het overal in Postert”

…dat men in de volgende nacht in de verte het vee in de grensbossen hoort brullen. Enkele beroofde boeren zijn in de duisternis ‘s-nachts stiekem naar de grens gegaan en ze hebben enkele van hun gestolen beesten terug gehaald…Riskant. Andere boeren, die op de staldeur ter afschrikking een plakkaat “mond en klauwzeer” of “varkenspest” hadden geplakt ter voorkoming van inbeslagname, ontkomen ook niet aan de Duitse beroving. Jeu Veelen drukt in zijn boekwerkje een “schuldschein” af, die P. Geraeds van Borgshof kreeg voor de inbeslagname (naast beesten uit de stal) van 1000 kg haver; hij zal er nooit iets van terug zien…

…dat eveneens in het najaar van 1944 overal razzia’s aan de gang zijn: alle weerbare mannen tussen 16 en 60 jaar worden opgejaagd met als doel om voor de Duitsers te gaan werken.
…dat op 19 oktober de “Grüne” weer naar het dorp komen. Deze keer gaat het niet om vee, maar om het opsporen van mannen en jongens, die ondergedoken zitten in geheime hokjes in huizen en schuren. Of zich schuil houden in de bossen, letterlijk onder de grond in vochtige en bedompte ruimtes. Steeds opnieuw de angstige spanning om de jacht van de Duitsers te ontlopen.
…dat ook de priesters zich niet veilig voelen blijkt uit het bericht dat de Posterse pastoor Lucassen onder de schuilnaam ‘oom Herman’ onderduikt bij dokter Harry Stapert in de kolossale Meihof te Sint Odiliënberg. Daar is ook het lazaret gevestigd
…dat de jongensschool intussen gesloten is: het onderwijzend personeel is eveneens ondergedoken.
…dat Ortskommandant Mūller steeds bozer en bozer wordt: hoewel de razzia’s bijna aan de orde van de dag zijn, leveren ze in zijn ogen en in die van zijn superieuren te weinig oo. Van de pakweg 500 onderduikers in Posterholt pakken ze er slechts 20 op.
…dat tot de jonge mannen die medio oktober gevangen worden genomen behoren onder meer de vier broers Janssen (van ‘Tinus vanne Sjmeed’). Wijlen Jean Janssen was een van hen. In Jeu Veelens boekje verhaalt hij: …“ Ik was toen 21 jaar en bij een plotselinge razzia konden we niet tijdig genoeg terug keren naar de schuilplaats. Althans ..een van ons (Pierre Hennekens) kwam klem te zitten tussen de takkenbossen, die het gat naar de schuilplaats afdekten…
…dat toen het angstzweet dubbel en dik uitbrak onder de onderduikers. Om hen er te uit halen schoten de “Grünen” van bovenaf in de onderaardse schuilplaats. Z e lagen op elkaar en trilden van angst. Jean Janssen: “Een van de mannen begon te huilen en onder de ogen van de buiten verzamelde vrouwen en kinderen werden we met nog anderen in een esloten vrachtauto afgevoerd, onder wie mijn jongste broer Sef, die hoewel nog geen 15 jaar oud was, mee moest. Het brutale ingrijpen van een ingekwartierde militair van de Wehrmacht voorkwam dat ook mijn vader, die toen 57 was, werd meegenomen”….

…dat zij terecht kwamen in een grote zaal in Lieck-Heinsberg, vlak over de grens hier (15 km) Samen met 50 andere Nederlanders. De sanitaire omstandigheden waren belabberd. Enkelen wisten op een gegeven ogenblik door een open raam te ontsnappen. “Wij werden tewerkgesteld door het Duitse gezag tussen Heinsberg en Dremmen waar we onder andere loopgraven moesten maken. Schansen heette dat. De kost was zeer karig en bestond uit een soort magere “noedel-suppe” en “kuch” (zeer mager brood)
…dat broer Chretien Janssen (de Sjmeed en hoefsmid) denk zij een schrijver op de Ortskammandantur in Postert vrij kwam terwijl twee van hun groepje wisten te ontsnappen: broer Pierre Janssen ( woonachtig te Echt) en zwager Piet Cuijpers uit Vlodrop (later echtgenoot van zus Sanna en exploitant van de Vivowinkel in Postert). Jean zegt in het boekje: “Ik kon niet zou makkelijk weg omdat ik mijn broertje Sef niet in de steek wilde laten. Bij een andere vluchtpoging brachten Duitsers ons naar Dalheim waar het nog slechter was dan in Lieck”.
…dat ze van daaruit een keer naar huis mochten keren -onder bewaking – om zg dekens en potten en pannen te halen. In Vlodrop zag moeder Cuijpers hen aankomen en zij hielp het tweetal Janssen ongezien haar huis binnen vluchten. Eenmaal op weg naar huis liepen ze daarna in de Holst bijna in de armen van de gevreesde Müller, maar det werd op het laatste moment voorkomen.

(Wordt vervolgd met deel 3: Het georganiseerde verzet in Posterholt en de geraffineerde diefstal van het persoonsregister uit het gemeentehuis)

(Samenstelling: Jacques Biermans)
——————————————-

Foto : 1: Om de tijd te doden werden in de schuilplaatsen allerlei activiteiten ondernomen. Deze kerstgroep van papier-maché werd bij Bruekers door onderduikers gemaakt en is eigendom van C. Smeets-Meijers uit Posterholt afkomstig. De groep staat te pronken in het HVR-museum te St. Odilenberg.

Foto 2.De “Schul-schein” van Paul Geraeds van Borgshof.

foto 3: De huizen Smeets-Peters (links) en Bruekers-Peters (rechts) die later werden verwoest ( feb 1945); bij Bruekers werd de papier-maché kerstgroep door onderduikers gemaakt.



Posted in: algemeen, roerdalen