By december 24, 2019 12:03 pm Lees verder →

Roerdaljournaal.nl: Recensie toneelstuk De Zevende Zunj: genieten van een première en van een 27.987ste voorstelling: het kan beide..!

Posterholt – We schreven het al al eens eerder in het Roerdal Journaal: de leden van de Posterse toneelclub Kunst en Vermaak moeten een hechte vriendenclub zijn. Dat kan niet anders: op het toneel trekt iedereen zich aan iedereen op om – als amateurs – een topprestatie neer te zetten. Dat deed de cast van De Zevende Zunj dan ook in het recente toneel-weekeinde 2019. Vrienden voor het leven in vier voorstellingen in de Posterse Beuk.

Daar heb je natuurlijk ook een regisseur bij nodig die van wanten weet en die de spelers naar een hoger niveau kan tillen. Cor Bastiaans is er zo een. Na een onderbreking zit hij al weer een paar jaar bij Kunst en Vermaak te schaven en te doen, om ook dat hogere niveau te bereiken. Dat lukt hem, eufemistisch gezegd, meer dan aardig. Hij weet uit bijna iedere speler de sterkte te halen en de zwakheden te elimineren, voor zover die aanwezig is.
En … niet te vergeten natuurtalenten te benutten. Zoals Ger Roncken (de hoofdpersoon die in dit stuk aan de hemelpoort klopt) , een Hennie Schmitz (vrouw van de hoofdpersoon), en een Hans Geraeds ( schoonvader). Spelers waaraan vervolgens de rest zich zich kan optrekken waardoor er een mooie eenheid ontstaat. Ik noem als voorbeeld: Jeroen Clout. Ik herinner mij hem van een vorige keer toen hij bij Kunst en Vermaak een rol als reporter moest vertolken. Hij deed dat toen te braafjes en plichtmatig, zoals je die in een stripboek tegenkomt. Nu zette dezelfde Jeroen een natuurlijke rol neer in de juiste uitstraling, met interrupties die goed vielen, fijn getimed en lekker spontaan. Datzelfde gold ook voor de vertolkster van de van de duivel Eucalypta ( Truus Cabollet) en de schoonmoeder ( Ina Toutenhoofd) : ook weer aan kwaliteit gewonnen. Ik zou Job Derix tekort te doen om hem hier niet te noemen: ook hij kwam – beter dan ooit – goed uit de verf, en opnieuw ook heel natuurlijk. Dochter Roosje (Tessa Reinders) is het sterkst als ze zichzelf blijft zoals ze is: open en spontaan en als ze niet te gekunsteld haar rol vertolkt.

Bij de eerder genoemde “Grote Drie” komt naast het grote acteertalent ook de haast vanzelfsprekende humor boven drijven, waarbij niet alleen de rol Roncken tot “Koning Humor” kroont.
Dezelfde “vorstelijke” titels dicht ik de acteerprestaties van Geraeds en Schmitz toe: mimisch in elke situatie sterk, en dat vol houden tot op het einde. Knap.

Los daarvan: de lachers werden met het plot weer goed bediend in dit stuk: een paar uurtjes ongedwongen genieten. En daar is het allemaal om begonnen. Qua spel en acteerprestatie was het voor mij bijna een 9, qua verhaal een 7,5 in deze De Zevende Zunj

Het homogene presteren van deze groep heeft me in deze productie positief en deed me denken aan een professioneel toneelstuk wat ik enkele maanden geleden zag in Londen. Het ging in de Britse hoofdstad om de langstlopende theaterproductie ter wereld. Het stuk heet de Mousetrap van Agatha Christie , een toneelstuk dat sinds 23 november 1952 (ja, u leest het goed al 67 jaar ELKE dag gespeeld wordt (7 voorstellingen per week in hetzelfde knusse roodbruine met veel velours ingericht theatertje, voor pakweg 100 man. Het extra bijzondere was: je moest als toeschouwer ook proberen de dader te ontmaskeren..
Best leuk, om misschien eens op termijn uit te proberen…
Het grote verschil: van de Zevende Zunj zag ik de première op vrijdag door een amateurgezelschap, van de Mousetrap zag in de 27.987ste voorstelling door professionals. De grote overeenkomst: beide uitvoeringen werden met bezieling voor het voetlicht gebracht en van beide heb ik genoten.

JACQUES BIERMANS
—-

De cast van Kunst en Vermaak 2019 net de Zevende Zunj

PS 1: Klopt het dat Kunst en Vermaak op (korte) termijn jubileert? Dan zou Mousetrap in Londen een mooi jubileumuitstapje voor alle medewerkers kunnen zijn; want – het mag best eens gezegd – iedereen ( van bühnebouwers tot kassa-medewerkster) deed weer zijn, zoals dat heet , stinkende best. Waarvan acte.

PS 2: Hulde aan het adres van Ger Roncken, die vanwege zijn toneelverdiensten in 25 jaar de gouden legpenning kreeg van de Sport en Cultuur Raad Posterholt (SCRP) en ook een speld van de Limburgse Toneel Federatie.

Een (terecht) trotse Ger Roncken met zijn onderscheidingen


Schrijver dezes met echtgenote bij het telbord van27.987 ste “Mousetrap” in Londen, een toneelvoorstelling die als wereldrecord geboekstaafd staat en dat ongetwijfeld nog zal blijven …



Posted in: algemeen, roerdalen