By mei 31, 2011 2:35 pm Lees verder →

Visie van Prof Van Acker over jongerenproblematiek Roermond

Roermond – Rond het onderzoek naar het verminderen van criminaliteit onder jongeren in Roermond is deze maand commotie ontstaan door publicaties in verschillende media. Centraal daarin staan de opvattingen van professor Juliaan van Acker als wetenschapper. Een informatieavond voor gemeenteraadsleden, 17 mei jongstleden, maakte duidelijk dat Van Acker begrip kan hebben voor die commotie, maar die ook kan weerleggen.

De professor stelde nadrukkelijk op zoek te zijn naar samenwerking met scholen, ondernemers, instanties, verenigingen, vertrouwenspersonen en moskeeën, Iedereen die een rol kan spelen in het oplossen van de problemen van criminele jongeren is belangrijk. Professor Van Acker spreekt in dit verband van ‘een netwerk van solidariteit’.

De informatieavond had als thema: “De schakel tussen zorg en veiligheid” en begon met een uitleg van de in februari 2011 aangestelde programmamanager veiligheid over het nieuwe integrale veiligheidsplan voor de periode 2012 – 2014. Hierna heeft de jeugdregisseur een toelichting op haar werkzaamheden gegeven. Professor Van Acker ging daarna in op zijn aanpak van criminele jongeren en zijn ervaringen hiermee in andere steden. Zijn methode werd door één van de hulpverleners van het project toegelicht aan de hand van een praktijkcasus.

Voor de portefeuillehouder Integrale Veiligheid, Vincent Zwijnenberg, staat de autoriteit van de wetenschapper Van Acker buiten kijf. “Wel blijft het een hele kunst om wetenschappelijke constateringen op heldere wijze over het voetlicht te brengen, zelfs voor een professor.”

Als een allochtone bevolkingsgroep – in dit geval de Marokkanen – met naam wordt genoemd in relatie tot de problematiek, begrijpt Van Acker dat snel emoties bovenkomen. “Wetenschappelijke constateringen zijn geen waardeoordelen”, benadrukt Van Acker. “Ik constateer slechts dat de Marokkaanse gemeenschap problemen onder elkaar wil oplossen, met als gevolg dat weinig beroep wordt gedaan op gespecialiseerde hulpverlening en problemen ook niet op scholen worden besproken.” In dat licht weerlegt hij de kritiek van stigmatisering, het nawijzen van een bepaalde bevolkingsgroep.

“Doordat ik in mijn team een respectvolle benadering van de gezinnen sterk benadruk, krijgen wij ook het vertrouwen van de ouders.” Een uitspraak dat ‘de wortel van de problemen met Marokkaanse jongeren in het gezin zit’ wekte verontwaardiging, maar Van Acker biedt tegenwicht met zijn visie dat problemen terug te voeren zijn op onvoldoende intellectuele stimulansen. “Dat geldt niet alleen voor Turkse of Marokkaanse gezinnen, dat geldt ook voor weinig opgeleide ouders van autochtone kinderen.” Verder merkt Van Acker op ‘dat de aanpak van probleemjongeren nooit kan slagen indien niet wordt samengewerkt met mensen uit de eigen gemeenschap die zich bij deze jongeren betrokken voelen’.

Het raadslid Ramdani heeft het voortouw genomen bij het voeren van de discussie of Van Acker door zijn uitspraken verantwoordelijk is te houden voor het vormen van negatieve beeldvorming, polarisatie en verharding. Met zijn pleidooi van praten met mensen in plaats van over mensen, vindt Ramdani de wetenschapper aan zijn zijde.
Van Acker benadrukte juist het tegenovergestelde door aandacht te vragen voor de allochtone jongeren, om te bereiken dat ze meer kansen krijgen. En leraren moeten de kans krijgen om het onderwijs aan te passen aan deze groep. Ten aanzien van de opvoeding werpt hij de vraag op welke opvoeding kinderen het meest voorbereidt op een samenleving waar kritisch nadenken, zelfstandig keuzes maken heel belangrijk is.

‘Tot slot: “Ik zal als wetenschapper natuurlijk de feiten blijven benadrukken, maar ik ben mij er heel bewust van dat feiten fout geïnterpreteerd kunnen worden. En dat de PVV bepaalde uitspraken gebruikt…dat is in België ook gebeurd door de extreem-rechtse partijen, Maar daar doe je niks aan.”



Posted in: roermond